PO CO NAM SZTUKA? publiczność licznie (odnotowaliśmy 4,5-5 tys widzów!) i inspirująco odpowiadała na to pytanie podczas 5 edycji re:wizji sztuki które odbyły się 3 grudnia w Pałacu Kultury i Nauki w Warszawie. Pełną relację znajdziecie na stronie www.rewizje.pl
re:wizje w 2011, to re:wizje sztuki 5. – nowa nazwa i zmieniony kształt.
W tym roku nie zalewaliśmy Was liczbami (projektów, artystów), kreowaliśmy emocje na temat kurczącej się przestrzeni dla twórczości artystycznej.
Dlaczego i dla kogo? – te pytania stawialiśmy sobie w tym roku wyjątkowo często. Interesowało nas to jak sztuka radzi sobie w dobie kryzysu. Dlatego re:wizje sztuki 5 to nie festiwal, to artystyczna dyskusja o kondycji współczesnej sztuki, o sytuacji artystów, o kompromisach dobrych i złych. O tym co można zrobić mając (tak jak my) do dyspozycji budżet mniejszy o 80%.
Czy to znaczy, że re:wizje będą gorsze? Kryzys jest często motorem pozytywnych zmian. Być może będą więc znacznie lepsze od poprzednich…
Dramatycznie zmniejszone finansowanie zmotywowało nas do zastanowienia się nad konstrukcją festiwalu. Pięć lat temu, kiedy zaczynaliśmy, nie było wielu miejsc, w których można było dotknąć warszawskiej sceny niezależnej – warszawska Praga była “po ciemnej stronie Wisły”, a nieliczne jeszcze wtedy klubokawiarnie gromadziły tylko wtajemniczonych. Zabraliśmy więc Warszawiaków w miejsca, których zwykle nie odwiedzali, jednocześnie zapraszając niezależne produkcje artystyczne do jednej – dość nietypowej przestrzeni Pałacu Kultury i Nauki.
Przez ostatnie trzy lata trzymaliśmy się koncepcji zgodnej z wieloletnim finansowaniem, które otrzymaliśmy. Mieliśmy jednak świadomość, że w związku z dynamicznie zmieniającą się sytuacją na warszawskiej scenie artystycznej (i w sztuce w ogóle) pierwotna formuła re:wizji musi zostać zrewidowana.
Nowa sytuacja finansowa sprawiła, iż postawieni pod ścianą musieliśmy przemyśleć całą koncepcję i krytycznie spojrzeć na wszystko co robiliśmy przez ostatnich 5 lat. Pobudziła więc niezwykle naszą kreatywność.
Zdecydowaliśmy się “robić” re:wizje pomimo budżetu mniejszego o 80%. Tak jak wiele innych organizacji, instytucji, niezależnych twórców w podobnej sytuacji. Tak jak wiele z projektów, które w tym roku pokarzemy. Pytając tym samym o kondycję sztuki w dobie kryzysu, a także sytuację finansową projektów i ich twórców, wspólnie zastanawiając się nad tym „Po co nam sztuka?”.
Wszystkie projekty zorganizowane są wokół pytania o miejsce sztuki w życiu społecznym i publicznym, jej funkcję, znaczenie, sens. Zagadnienie znaczącej nieobecności sztuki podejmują nie tylko same projekty, ale również sposób ich prezentacji.
Co więc w praktyce oznaczają re:wizje za 20%? Na pewno rezygnację z ilości – nie jesteśmy w stanie pokazać tak wielu projektów, jak w latach ubiegłych, nie możemy też pozwolić sobie na 3 dni prezentacji. Będzie więc tylko 1 dzień. Skoncentrowaliśmy się na jakości. Mamy przekonanie, że tegoroczne „mniej” będzie znaczyło „więcej”.
Zadbała o to wyjątkowa Rada Programowa w składzie: aktorka Iza Kuna, reżyserka Katarzyna Klimkiewicz, krytyk Błażej Hrapkowicz, tancerz Michał Piróg, tancerka Paulina Święcańska, krytyk Julia Hoczyk, publicysta Bartek Chaciński, menadżer muzyczny Igor Nikiforow, dziennikarka Joanna Ruszczyk, muzyk Szymon Tarkowski, kuratorka Agnieszka Sural, reżyserka Anna Smolar, krytyk Agnieszka Rataj, aktorka i reżyserka Maria Seweryn.
Program i format re:wizji sztuki 5 będzie inny, bardziej wymagający, ale mamy nadzieję, że wielotysięczna re:wizyjna publiczność, która rosła i zmieniała się wraz z nami podejmie wyzwanie. re:wizje sztuki 5 to także okazja uczestniczenia w otwartych próbach, spotkaniach z twórcami oraz zobaczenia projektów “work in progress”.
3 grudnia zastanowimy się więc wspólnie „Po co nam sztuka?” i zobaczymy to, czego w Warszawie nie można oglądać codziennie.
www.rewizje.pl